|
روشنفكر ديني و ثنويت حق و تكليف |
|
پیشتر توضیح دادم که روشنفکری دینی اگر بخواهد به منزله یک جریان فكري مؤثر وجود داشته باشد، باید چیستی از هستی خود بیابد، نه چیستی که فرآورده مصرف آراء این فیلسوف و آن فیلسوف است. از همین روست که روشنفکری دینی بجای «بدل سازی» باید به نقش «بدیل سازی» روی آورد. یکی از آن مصرف ها که جریان روشنفکری دینی را بدل به روشنفکری غرب می گرداند، ثنویت حق و تکلیف است. در متن دین این ثنویت وجود ندارد، اما وقتی نگاه روشنفکری در مبادی فلسفی، به اصالت ثنویت خو می گیرد، روشنفکر دینی نیز هم صدا با روشنفکر عرفی، رشته ثنویت ها را به رابطه حق و تکلیف می کشاند.
ادامه مطلب |
|
|
|
دوشنبه 20 شهریور 1385 |
|
نظرات(0) |
|
|
|