|
پيشنهاد يك راه حل در باره خروج از بحران اكبر گنجي |
|
قدرت نه تنها از راه ايجاد و انحلال دائمي تضادهاي محيط ، بلكه خود به تدريج آبستن اضداد مي شود. دليل آن واضح است، زيرا شراكت در قدرت محال است. اتحاد و ائتلاف در قدرت، اتحاد و ائتلاف ضعف هاست. هر شراكت و اتحادي در قدرت، از دو حال خارج نيست ، يا اتحاد و شراكت ميان دو طرف ضعيف و قوي است (مانند جنبش ها، احزاب و دولت هاي توتاليتاريستي و يا هر نوع ساختار سلسله مراتبي فروتر و فراتر) و يا اتحاد ميان دو قوي است كه از راه شناخت ضعف هاي يكديگر، شريك مي شوند. در صورت نخست، ضعيف ها وقتي اسباب قدرت مي يابند و يا به قول نويسنده مقاله «سربازهايي كه نمي خواهند سرياز بمانند»، سربازها وقتي به فرماندهي مي رسند، كوشش مي كنند تا براي خود موقعيت و منزلتي چون فرماندهان بيابند. از همين رو اتحاد و ائتلاف آنها به سرعت شكسته مي شود. و در صورت دوم ، شركاي قدرت به محض پر كردن ضعف ها، باب ناسازي و خروج مي نهند و آنان نيز خيلي زود بازي شراكت را بهم مي زنند.
ادامه مطلب |
|
|
|
یکشنبه 27 شهریور 1384 |
|
نظرات(0) |
|
|
|
|
پاسخي به پيشنهاد احمد فعال |
|
1- بحث آزاد بین نماینده ی گنجی و مخالفین وی در مورد محق بودن یا محق نبودن او. گنجی اتهاماتی را به نظام و مسؤولان رده بالای آن وارد کرده است. در بحث آزاد بناچار این موارد مطرح خواهند شد که با توجه به نبودن آزادی جریان اطلاعات در رژیم جمهوری اسلامی، که گنجی نیز دقیقاً به همان دلیل در زندان است، و وجود چنین بحث آزاد عمومی در رژیم استبدادی جمهوری اسلامی جمع دو نقیض استبداد و آزادی است؛ طی این گام عملی نیست؛
ادامه مطلب |
|
|
|
یکشنبه 27 شهریور 1384 |
|
نظرات(0) |
|
|
|