|
اتحاد و افتراق در بيان قدرت و آزادي |
|
قدرت نه تنها از راه ايجاد و انحلال دائمي تضادهاي محيط ، بلكه خود به تدريج آبستن اضداد مي شود. دليل آن واضح است، زيرا شراكت در قدرت محال است. اتحاد و ائتلاف در قدرت، اتحاد و ائتلاف ضعف هاست. هر شراكت و اتحادي در قدرت، از دو حال خارج نيست ، يا اتحاد و شراكت ميان دو طرف ضعيف و قوي است (مانند جنبش ها، احزاب و دولت هاي توتاليتاريستي و يا هر نوع ساختار سلسله مراتبي فروتر و فراتر) و يا اتحاد ميان دو قوي است كه از راه شناخت ضعف هاي يكديگر، شريك مي شوند. در صورت نخست، ضعيف ها وقتي اسباب قدرت مي يابند و يا به قول نويسنده مقاله «سربازهايي كه نمي خواهند سرياز بمانند»، سربازها وقتي به فرماندهي مي رسند، كوشش مي كنند تا براي خود موقعيت و منزلتي چون فرماندهان بيابند. از همين رو اتحاد و ائتلاف آنها به سرعت شكسته مي شود. و در صورت دوم ، شركاي قدرت به محض پر كردن ضعف ها، باب ناسازي و خروج مي نهند و آنان نيز خيلي زود بازي شراكت را بهم مي زنند.
ادامه مطلب |
|
|
|
پنجشنبه 27 اسفند 1383 |
|
نظرات(0) |
|
|
|